Je probeert je magnetron op te starten met een password.

Je speelt al jaren geen patience meer met echte kaarten.

Je vraagt via e-mail aan je collega's naast je of ze meegaan wat drinken. Ze antwoorden: "ok, maar geef me 5 minuten".

Je hebt een lijst met 15 verschillende telefoonnummers om je familie te bellen die uit 3 personen bestaat.

Je chat verschillende malen per dag met iemand uit Zuid-Amerika, maar dit jaar heb je je buurman nog niet gesproken.

Je koopt een computer die een week later al niet meer

"up to date is".

De reden waarom je sommige vrienden niet meer spreekt is omdat ze geen email hebben.

Voor jou betekent georganiseerd zijn dat je verschillende kleuren Post-its hebt.

De meeste moppen die je kent heb je via e-mail gelezen.

Als je na een lange dag werken naar huis gaat neem je de telefoon op met de naam van het bedrijf.

Als je van huis uit belt, druk je eerst een 0.

Je zit al 4 jaar aan hetzelfde bureau maar je hebt voor 3 verschillende bedrijven gewerkt!!

Het ergste van een computercrash is dat je al je goede moppen kwijt bent.

Het is donker als je naar je werk gaat en als je naar huis gaat ook (ook 's zomers).

Je weet precies hoeveel dagen je nog moet werken tot aan je pensioen.

Je ziet een interessant, goed gekleed persoon en weet dus meteen dat het een gast is.

Vakantiedagen schuif je door naar volgend jaar of staan op een cheque die je in januari krijgt.

Je ouders omschrijven jou als "iemand die met computers werkt" je herkent je kinderen aan de foto op je bureau.